Een motor met twee achterwielen verwijst naar een gemotoriseerd voertuig waarvan de achteras twee wielen heeft in plaats van één. Deze architectuur, die we terugvinden op bepaalde goedgekeurde driewielers of op specifieke prototypes, verandert de dynamische eigenschappen van de machine, het contactoppervlak met de grond en de rijervaring ingrijpend.
Geometrie van de achteras: wat verandert met twee wielen
Bij een klassieke motor transmiteert het enkele achterwiel de kracht en vangt het de remkrachten op een enkele contactband. Met twee achterwielen neemt het contactoppervlak met de grond aanzienlijk toe, wat de trekkracht en remkracht over twee afzonderlijke banden herverdeelt.
Deze configuratie vergroot ook de laterale wielbasis. Het voertuig wint aan stabiliteit bij lage snelheid en in een rechte lijn, maar de hellingshoek in bochten volgt andere regels. De natuurlijke kanteling die een rijder gebruikt om een motor met één achterwiel te kantelen, wordt beperkt door de afstand tussen de twee wielen. Sommige fabrikanten compenseren deze beperking met een kantelmechanisme, terwijl anderen een gedrag accepteren dat dichter bij dat van een quad ligt.
Verschillende liefhebbers verkennen de motor met 2 achterwielen op Motorcycle Boy om de verschillende beschikbare architecturen en hun technische kenmerken te vergelijken.
Grip en traction control op een motor met twee achterwielen
Een van de meest concrete technische argumenten voor deze configuratie betreft de grip. Twee achterbanden bieden een betere tractie op nat of versleten asfalt. De verdeling van het gewicht over twee contactpunten vermindert het risico op slippen bij het optrekken of uit een bocht komen.
De elektronische hulpsystemen gericht op de achtergrip krijgen een bijzondere dimensie op dit type machine. De traction control, die het slippen van het aandrijfwiel regelt, moet omgaan met twee onafhankelijke wielen of wielen die door een differentieel zijn verbonden. Volgens gespecialiseerde technische bronnen blijft dit elektronische beheer een actief ontwikkelingsgebied, omdat de algoritmes die voor een enkel wiel zijn ontworpen niet rechtstreeks toepasbaar zijn op een dubbele configuratie.
Achterrem: verdeling en dosering
De remming op twee achterwielen kan op twee manieren plaatsvinden. Ofwel voedt één hydraulisch circuit beide remklauwen (gecombineerde remming), ofwel heeft elk wiel zijn eigen circuit. De tweede optie biedt een fijnere dosering, maar maakt het systeem complexer en verhoogt het gewicht.
Op de weg verschilt de sensatie aan de hendel of het pedaal duidelijk van een conventionele motor. De afremming is lineairder, met minder risico op plotseling blokkeren. Voor een motorrijder die gewend is om de achterrem fijn te doseren, is deze geleidelijke afremming een tastbaar voordeel in het stadsverkeer.
- De gecombineerde remming vereenvoudigt het gebruik, maar vermindert de individuele controle over elk wiel.
- De onafhankelijke remming staat een nauwkeurige dosering toe, nuttig op gemengd terrein (regen, grind).
- De toevoeging van een specifieke ABS voor twee achterwielen blijft een technisch complex punt voor fabrikanten.
Rijpositie en ontvangst van de passagier
De breedte van de achteras verandert het ontwerp van het zadel en de voetsteunen. Op de meeste modellen met twee achterwielen is de zitplaats van de passagier breder en stabieler dan op een standaardmotor. De passagier ervaart minder zijwaartse bewegingen, wat de vermoeidheid op lange ritten vermindert.
De positie van de rijder varieert afhankelijk van de gekozen architectuur. Op een driewieler van het type Piaggio MP3 of Yamaha Niken (die twee voorwielen hebben), is de logica omgekeerd. Op machines met twee achterwielen behoudt de rijder een houding die dicht bij die van een klassieke motor ligt, met een iets lager zwaartepunt dankzij de massa die over de achteras is verdeeld.
Baggage en lading: een concreet voordeel
Het bredere achterplatform vergemakkelijkt de installatie van zijtassen of een grote topkoffer. De verhoogde stabiliteit van de achteras compenseert beter het asymmetrische gewicht van een slecht verdeelde lading, een tekortkoming die een motor met één achterwiel sterk destabiliseert.
Voor motorrijders die reizen met een tas of kampeermateriaal, biedt deze configuratie een extra veiligheidsmarge tijdens manoeuvres bij lage snelheid, inclusief parkeren of keren.
Onderhoud van de achterbanden en te verwachten kosten
Twee achterwielen betekenen twee banden om in de gaten te houden, te vervangen en te balanceren. Het budget voor banden stijgt mechanisch in vergelijking met een klassieke motor. De maat van de gebruikte banden hangt af van het model: sommige gebruiken standaard motorbanden, andere gebruiken specifieke, duurdere maten.
De slijtage van de twee achterbanden is niet altijd symmetrisch. Als het differentieel of het transmissiesysteem het koppel niet perfect verdeelt, kan de ene band sneller slijten dan de andere. Regelmatig de druk en de staat van elke band controleren blijft een gewoonte die men vanaf de eerste kilometers moet aannemen.
- Controleer de druk van beide achterbanden voor elke lange rit, niet alleen die van de voorband.
- Let op asymmetrische slijtage, een mogelijk teken van een probleem met de transmissie of geometrie.
- Voorzie een hoger bandenbudget van ongeveer een derde in vergelijking met een motor met één achterwiel, afhankelijk van de afmetingen.
De Europese regelgeving evolueert ook met betrekking tot het einde van de levensduur van voertuigen van categorie L, die de gemotoriseerde tweewielers en driewielers omvat. Nieuwe verplichtingen met betrekking tot recycling en materialen kunnen op termijn de kosten van slijtageonderdelen beïnvloeden.
De keuze voor een motor met twee achterwielen is gebaseerd op een afweging tussen stabiliteit, tractie en onderhoudskosten. Voor stedelijk gebruik met frequente passagiers of voor zware ritten biedt de dubbele achterwielconfiguratie een passieve veiligheid die de enkelvoudige wielconfiguratie niet kan evenaren. De compromis komt met een bredere constructie, meer gewicht en een hoger bandenbudget, drie parameters die moeten worden geëvalueerd op basis van het werkelijke gebruik.